Regelgeving en duurzaamheid: het antwoord op vijf vragen

Regelgeving kan een sterke prikkel zijn voor bedrijven om duurzame praktijken, variërend van rapportage tot verplichte maatregelen, toe te passen. Maar welke indicatoren kunnen worden gebruikt om duurzaamheid te meten en wie is verantwoordelijk voor de monitoring daarvan? De antwoorden op deze vragen kunnen uiteenlopen naargelang de regio, de sector en het marktsegment.

Nu steeds meer spelers duurzaamheid eisen, zijn regelgevers wereldwijd verdeeld over de manier waarop ze deze ontwikkeling het best kunnen bijbenen. De meeste regelgeving op het gebied van duurzaamheid wordt niet internationaal gedeeld, wat betekent dat elk land zijn eigen normen heeft.

In dit dynamische landschap zijn er vijf vragen die de discussie de komende maanden vorm zullen geven:

1. Wie bevordert de integratie van duurzaamheid in de activiteiten van bedrijven en de rapportage over milieu-, sociale en governance-aspecten (ESG)?

Veel van de grootste internationale bedrijven passen vrijwillige rapportagenormen toe om verslag uit te brengen over extra financiële indicatoren zoals ESG-risico, maar er is geen wereldwijde overeenstemming over de vereisten met betrekking tot duurzaamheidsrapportage. Meestal wordt er echter mee begonnen als gevolg van druk van stakeholders. Dit kunnen investeerders, aandeelhouders, niet-gouvernementele organisaties of het grote publiek zijn. Deze grotere vraag naar transparantie zonder eenduidige, wereldwijde afspraken heeft tot gevolg dat landen hun kaders, wetgeving en programma's op dit gebied op zeer uiteenlopende wijze ontwikkelen. Om tegemoet te kunnen komen aan de behoeften van stakeholders, moeten bedrijven relevante feedback krijgen over hun prestaties op het gebied van duurzaamheid door middel van rapportageprocessen die deze wereldwijde verschuiving naar duurzaamheid mede mogelijk maken.

2. Hoe kan het gebrek aan financiering voor de doelstellingen voor duurzame ontwikkeling (SDG's) worden opgelost?

De SDG's staan vandaag de dag symbool voor duurzaamheid, maar om ze in 2030 te verwezenlijken zijn aanzienlijke inspanningen en investeringen nodig, aangezien de kosten naar schatting zeker 6 biljoen dollar per jaar bedragen. Onder deskundigen, strategen en wetgevers wordt veel gediscussieerd over de financiering van de 17 doelstellingen voor duurzame ontwikkeling (SDG's). Door het accent te verleggen van het concept van financiering naar kapitaal uit de particuliere sector of investeringen met een sociale impact, ontstaan mogelijkheden om de indrukwekkende ambities van de SDG's waar te maken.

3. Hoe kan de juiste balans worden gevonden tussen prikkels van de overheid en regelgeving?

Het vinden van de juiste balans tussen subsidies of belastingvrijstellingen voor bedrijven die duurzame praktijken implementeren en een strenger optreden door middel van sancties, is lastig voor overheden. Bedrijven zijn zich echter gaan realiseren dat het grotere belang van ESG-regelgeving ook kansen biedt om een rol te spelen bij het vinden van oplossingen. Een voorbeeld hiervan is de markt van groene obligaties, waar aantrekkelijke vormen van financiering beschikbaar zijn tegen lage kosten of met extra voordelen.

4. Waar staan bedrijven nu binnen deze ontwikkeling in de richting van meer regelgeving op duurzaamheidsgebied?

Veel van de grootste internationale ondernemingen vragen om hogere - en strengere - eisen met betrekking tot ESG-rapportage om transparanter te kunnen communiceren met hun stakeholders en de voordelen te kunnen benutten die dit oplevert voor hun strategie en groei op de lange termijn. De vraag om een koerswijziging in het beleid weerspiegelt een aanzienlijke verschuiving in het denken: bedrijven hebben zich verbonden aan de SDG's en onderschrijven de Overeenkomst van Parijs. Het concept duurzaamheid wordt niet langer gezien als bonus, maar maakt inmiddels integraal deel uit van de activiteiten van bedrijven.

5. Welke consequenties zal regelgeving hebben voor bedrijven op weg naar duurzame groei?

Het lijdt geen twijfel dat regelgeving, in het bijzonder op milieugebied, een enorme impact kan hebben op de ambitie van bedrijven waar het gaat om hun groei op de lange termijn en hun succes op de markt. Bovendien zijn bedrijven vaak slecht voorbereid op de gevolgen die regelgeving op milieu-, sociaal of governancegebied voor hen zal hebben. Als bedrijven de nodige tijd en stappen nemen om te anticiperen op de invoering van regelgeving met betrekking tot duurzaamheid, levert dit een aanzienlijk rendement op, met name als het wordt gezien als een kans in plaats van een financiële of administratieve last.

Transparantie via consistente, permanente bekendmaking van informatie en de overtuigende uitvoering van een duurzaamheidsstrategie levert voor bedrijven eigenlijk alleen maar voordelen op: ze verbeteren niet alleen de relatie met hun stakeholders, maar zijn ook beter voorbereid op milieu-, sociale en economische veranderingen en nieuwe regelgeving. Er zullen in de verschillende regio's zonder enige twijfel diverse vormen van regelgeving op het gebied van duurzaamheid bijkomen, maar de boodschap voor bedrijven wereldwijd is duidelijk: regelgeving op duurzaamheidsgebied speelt een cruciale rol in het bevorderen van topprestaties, en de kansen die regelgeving biedt moeten én kunnen worden aangegrepen door bedrijven als zij zich daar - ook in kwantitatieve termen - aan aanpassen.

MEER WETEN?

Wilt u meer weten over dit onderzoek? Neem dan gerust contact met ons op!